SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA Wtedy Jan powiedział do Jezusa: Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami. Lecz Jezus odrzekł: Nie zabraniajcie mu, bo…
Więcej nas dzieli niż łączy. Oni są pewni szczęścia wiecznego. My musimy o nie nieustannie zabiegać – w mozole dnia codziennego dnia spełniać dobro. Pozazdrościć możemy im jednego – obdarzeni łaską uświęcającą mogą nieustannie wpatrywać się w oblicze Boga. Oni żywią podobne uczucie. W czasie ziemskiego pielgrzymowania posiadamy „dar”, którego mogą nam pozazdrościć. Będąc w stanie łaski uświęcającej możemy przyjmować do naszych serc JEZUSA. Oni takiej możliwości nie mają.
W najbliższy wtorek rozpoczynamy nabożeństwa różańcowe. Z Maryją będziemy rozważać tajemnice z życia Jezusa i prosić Ją o wstawiennictwo w naszych potrzebach. W niedzielę nabożeństwo różańcowe będzie o godz. 18:00. W dni powszednie o godz. 17:15. Zapraszamy do wspólnej modlitwy różańcowej szczególnie dzieci wraz
z rodzicami.
W tygodniu przeżywać będziemy pierwszy czwartek, piątek i pierwszą sobotę miesiąca.
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity…
Przepowiadanie Chrystusa, chrześcijańska duchowość podpowiada antidotum na powstające napięcie między odkryciem wartości samego siebie, a popadaniem w przesadne „przechwalanie się”. Pokora – nie jest ona poniżaniem siebie, pogardą siebie, umniejszeniem. Sprowadza ona wszystko do właściwych proporcji. Człowiek pokorny wie kim jest i na co go stać. Nie wynosi się nad innych, ani się nie garbi. To pewien sposób bycia. Pokora to prawda o sobie. To patrzenie na siebie, tak jak patrzy Bóg. Wtedy człowiek w pełni rozumie ewangeliczne „zaproszenie”, by rozwijać w sobie dziecięctwo Boże.
W liturgii tygodnia:
w poniedziałek wspomnienie św. o. Pio z Pietrelciny.
W piątek wspomnienie św. Wincentego a Paulo.
W sobotę wspomnienie św. Wacława.
Świętującym swoje imieniny życzymy wszystkiego dobrego. Niech Pan Bóg błogosławi. Zapraszamy do wspólnej modlitwy.
Dzisiaj przed południem dwóch naszych lektorów przyjęło błogosławieństwo do posługi ceremoniarza, z rąk J.E. Ks. Biskupa Andrzeja Jeża. Bartosz i Aleksander przygotowywali się do tej posługi przez rok, biorąc udział w kilku weekendowych spotkaniach organizowanych przez LSO Diecezji Tarnowskiej, a także zdając egzaminy. Od dzisiaj zasilą grono ceremoniarzy w naszej parafii. Uroczystość błogosławieństwa odbyła się w kościele pw. bł. Karoliny w Tarnowie.
W dniu 10 września zmarł ks. kan. Stanisław Mikołajczyk. Od 1991 roku ks. Stanisław przebywał w naszej parafii charakterze rezydenta. Pełnił posługę penitencjarza. W lipcu bieżącego roku zdecydował, że zamieszka w Domu Księży Diecezji Tarnowskiej im. Św. Józefa w Tarnowie. Ostatnią wolą ks. kan. Stanisława było, by jego ciało spoczęło w rodzinnej parafii NSPJ w Gródku k. Grybowa. Wyrażając wdzięczność ks. Stanisławowi za kapłańską posługę w naszej parafii wypraszajmy dla niego w modlitwie dar miłosierdzia. Księże kan. Stanisławie niech Bóg przyjmie Cię do swojej chwały.
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA Potem Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: Za kogo uważają Mnie ludzie? Oni Mu odpowiedzieli: Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z…
Dzisiejsza Ewangelia mówi o kwalifikacjach potrzebnych, by należeć do grona uczniów Chrystusa. Warunków nie jest zbyt dużo. A tak naprawdę jest jeden. ZNAĆ CHRYSTUSA. Nie wystarcza tu słowna deklaracja. Zdobyta wiedza w zakresie wiary też nie stanowi wymaganego minimum. Istota dotyczy WIARY I ŻYCIA. W naszej dziwacznej kulturze spotykamy się z próbą ukrycia pod pobożnym językiem braku pewności wiary i duchowej głębi. Jezus zaprasza Piotra – a w nim każdego i każdą z nas – do głębokiej przyjaźni, zrozumienia Boga i kochania Go niepodzielnym sercem. To trudne – wiąże się z podjęciem Krzyża. Ale możliwe. Znać Chrystusa to proces. Ciągle podlega przemianom.