Jacek

Pokusy – bo o nich mowa – należą do tematów, które są dzisiaj przemilczane lub trywializowane. „Współczesność” podpowiada, że dzisiaj nie trzeba walczyć, wymagać od siebie. Należy iść za swoimi pragnieniami i potrzebami. Bez namysłu, rozwagi, odpowiedzialności. Być takim głuptasem, który woli być kierowanym przez innych niż kierować sobą. Pokusa przychodzi zawsze z zewnątrz i nie może zmusić nas do grzechu. Stopniowo może jednak przenikać do naszego wnętrza. W obliczu pokus odkrywamy, że istnieje w nas pszenica i chwast. Dobre i złe pragnienia. Potrzeby, z których jedne prowadzą do życia, inne zachwaszczają nasze wnętrze. Nie dialogujemy z pokusami.

W pierwszych dniach maja papież Franciszek napisał list do proboszczów całego świata. Zachęcił ich do gorliwego duszpasterstwa i wskazał dwa obszary „pracy”. Oddać je można jednym słowem: słuchanie. Słuchanie dotyczy najpierw otwartości na Ducha Świętego i zasłuchania w sensus fidei ludu wiernego. Takie oto zadanie przed proboszczami. Wróciłem do lektury listu papieża, mając na uwadze oktawę Uroczystości Bożego Ciała, podkreślającą postawę modlitewnego trwania wobec Chrystusa Eucharystycznego. To jedne z najpiękniejszych chwil dnia trwać wobec Niego – w ciszy, zasłuchany w Jego Słowo. Potrzeba ciszy, by usłyszeć łagodny głos Pana.