Jacek

W Niedzielę Chrztu Pańskiego przywołujemy w pamięci „nasz chrzest”. Nie powinien to być sentymentalny powrót do jednego z wydarzeń naszego życia. Istotne jest uświadomienie, że trwają w nas skutki przyjętego sakramentu. Został nam odpuszczony grzech pierworodny i narodziliśmy się do nowego życia. Dzięki niemu jesteśmy przybranymi synami Ojca, przyjaciółmi Chrystusa i świątynią Ducha Świętego. Chrzest wycisnął na naszej duszy niezatarte znamię duchowe, uzdalniając nas do uczestnictwa w kulcie Boga. Włączył nas do wspólnoty Kościoła. Wracamy nad „Jordan”. Obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym trwa w nas. Nie możemy go unieważnić. JEST W NAS.

Rok Jubileuszowy. Czas łaski. Przebaczenia. Odpustów. Obchodzony w Kościele co 25 lat. Liczony od narodzin Zbawiciela. Decyzją Księdza Biskupa Ordynariusza nasza świątynia jest kościołem jubileuszowym. Miejscem „uprzywilejowanym”, gdzie możemy zyskać odpusty. „Przypisane” do roku jubileuszowego łaski prowadzą do odnowienia relacji ze Słowem Wcielonym. Odkrycia odwiecznego zamysłu Boga względem nas, „abyśmy byli święci i nieskalani przed jego obliczem w miłości”. To niesłychanie ważne – „w miłości”. Bogactwo otrzymanych łask roku jubileuszowego ukaże się w relacji, w komunii… w miłości. To nie jest tak, że z tymi ludźmi dookoła nie da się osiągnąć doskonałości, bo oni tylko przeszkadzają. Właśnie w konkretnym doświadczeniu miłości względem bliźniego człowiek duchowo rośnie, uświęca się, staje się „niepokalany”.