Jacek

Wróćmy jednak do (...) do osoby Maryi – Kobiety SZCZĘŚLIWEJ. Bóg zaprasza Ją do radości. W chwili Zwiastowania mówi „Raduj się…”. Nie mówi: powinnaś coś zrobić. Konieczne jest by… Po prostu ma się radować z tego, co ma. Z Jego hojności ma bardzo wiele – tak jak ja i Ty. Potrzeba dostrzegać dobro. I chociaż w wielu momentach wychodzą z nas różne potworki i trzeba szturmować nasze ego, to jednak istnieje dobro. Radość jest z tego, że Bóg przychodzi. Nie na chwilę. Pragnie mieszkać w nas. Archanioł Gabriel mówi do Maryi „Pan jest z Tobą”. Jak Maryja jestem w zasięgu działania Boga. I Bóg „coś” mówi do mnie i o mnie – trzeba to usłyszeć. Maryja jest „Pełna łaski”. To Jej duchowe imię. Ono wydobywa do życia.

Prawdę – jako ludzie wierzący – odkrywamy w Chrystusie. Dokładniej, kiedy TRWAMY w Nim. Tak, jak latorośl w winnym krzewie. Trwając w Nim, przynosimy dobre owoce prawdy. Zmierzają one w dwóch kierunkach. Po pierwsze mamy dobry „wgląd” w drugiego człowieka. Tak, jak Barnaba dostrzegł w Szawle człowieka, który spotkał Jezusa. To był czas, kiedy wszyscy odsuwali się od Szawła. I po drugie odkryjemy prawdę o naszym sercu. Jeśli ono nas nie oskarża, to mamy ufność w Bogu. Człowiek żyjący prawdą ma serce na dłoni i głowę na karku.

Seminaria Duchowne pustoszeją. Od kilku lat zmniejsza się liczba rozpoczynających kapłańsko-zakonną formację. (...) Przez kilka lat pracy w seminarium mogłem zaobserwować dokonujące się zmiany. Dla zobrazowania – gdy przyszedłem do seminarium prowadziłem rocznik, który liczył 44 alumnów, jak odchodziłem miałem rocznik, który tworzyło 14 kandydatów do kapłaństwa. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele. Można wśród nich wymienić niż demograficzny, osłabienie wiary w rodzinie… i niestety skandale z udziałem kapłanów. Co nie zmienia faktu, że Bóg rozsiewa ziarna powołania. On Dobry Pasterz jest nieustannie zatroskany o owce i pragnie im posłać pasterzy na miarę swojego Serca. Nie posyła najemników.