Czas zwykły jest dany po to, byśmy w codzienności – właśnie takiej zwyczajnej, wypełnionej pracą, obfitującej w spotkania – ukazali „w nas” misteria, które celebrujemy w Kościele. Abyśmy ukazali w jaki sposób przeżywamy w codzienności tajemnicę Wcielenia Bożego Słowa. Prawdę, że Bóg obecny jest w moim sercu. A Jego wola ukazana jest w moich postawach i wartościach, które wybieram. Czas zwykły jest czasem posłania do wspólnoty, by odkryć w niej dany mi Boży charyzmat. Wspominani w liturgii najbliższego tygodnia św. Agnieszka, św. Franciszek Salezy i św. Paweł uświadamiają nam , że jest to możliwe i ukazują drogi realizacji Bożych marzeń względem nas. Męstwo, łagodność i nawrócenie na tych drogach w „czasie zwykłym” ukazali piękno swojego życia. Napełnili „stągwie” swojego życia wodą. Jezus dokonał cudu przemiany. Możemy zaczerpnąć z tych weselnych stągwi łaski na czas zwykły…