Jacek

Między Słowem Bożym a Kościołem istnieje głęboka i życiodajna więź, o której mówi soborowa Konstytucja Dei Verbum. Kościół jest właściwym miejscem Pisma Świętego, które – wraz ze świętą Tradycją – stanowi najwyższą regułę wiary Kościoła, ukazując Chrystusa i otwierając człowieka na dialog z Bogiem. Kościół strzeże i wyjaśnia Pismo Święte oraz wzywa do czerpania z tego źródła, przede wszystkim w celebracji Eucharystii i pozostałych sakramentów. Pismo Święte w całości odnosi się do Jezusa Chrystusa i głosi Jego zbawczą obecność dla całej ludzkości.

Soborowa Konstytucja Dei Verbum wskazuje, że głównym autorem Pisma Świętego jest sam Bóg, a zarazem ma ono również prawdziwych autorów ludzkich, natchnionych przez Ducha Świętego. Właściwa interpretacja Słowa Bożego musi odbywać się w żywej Tradycji Kościoła. Wymaga też uwzględnienia kontekstu historycznego oraz rodzaju literackiego, jakim się posłużono. Zaniedbanie wymiaru ludzkiego może prowadzić do interpretacji fundamentalistycznych lub czysto duchowych, wypaczających jego znaczenie. Nie można także pomijać boskiego pochodzenia Pisma Świętego, by jego lektura nie stała się wyłącznie analizą tekstu z przeszłości.

Konstytucja dogmatyczna Dei Verbum Soboru Watykańskiego II przypomina, że Jezus objawia Ojca, i włącza nas w relację z Nim. Bóg pokazuje naszą prawdziwą tożsamość: jesteśmy synami w Synu, dziećmi stworzonymi na obraz Słowa, które stało się ciałem. Dzięki integralnemu człowieczeństwu Jezusa Chrystusa możemy poznać prawdę o Bogu Ojcu, o nas samych oraz o świecie, w którym żyjemy. Naszym zadaniem jest postrzeganie i odczuwanie rzeczywistości oczami Jezusa. Dlatego kto widzi Jezusa, widzi także Ojca.