W niedzielny poranek 27 września 2026 r. czterdziestoosobowa grupa wraz z członkami Wspólnoty Dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa przy parafii św. Jadwigi Śląskiej w Dębicy, oraz opiekunem Wspólnoty ks. Jakubem Tokarzem, wyruszyła szlakiem architektury drewnianej.
Pierwszym przystankiem na trasie była miejscowość Binarowa. Pomiędzy Pogórzem Ciężkowickim a Dołami Jasielsko- Sanockimi, nad urokliwym potokiem Sitniczanką, około 4 km od Biecza stoi drewniany gotycki kościół z około 1500 roku. Jest to Sanktuarium Matki Bożej Piaskowej pw. św. Michała Archanioła. Po wejściu do wnętrza świątyni pani przewodnik, podczas godzinnego wykładu przedstawiła nam historię budowli, bardzo szczegółowo opisała wnętrze kościoła . Ołtarz główny z początku XVII wieku, w jego środkowej części znajduje się rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwieńczony figurą św. Michała. Największym skarbem świątyni jest słynący cudami obraz Matki Bożej Piaskowej, który znajduje się w ołtarzu bocznym. Kolejny ołtarz poświęcony jest Aniołom Stróżom. Polichromia prezbiterium z 1650 roku przedstawia sceny męki Pańskiej. W bocznej nawie znajduje się także ołtarz z obrazem Chrystusa ubiczowanego, oraz obraz św. Mikołaja. W 2003 r Kościół został wpisany na listę światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO .
W tym kościele uczestniczyliśmy we Mszę świętej w intencji wszystkich uczestników wyjazdu, którą sprawował Ks. Jakub Tokarz. W krótkim słowie Bożym nawiązał do obecnego w sztuce motywu winnicy Pańskiej, wychodząc od niego wskazał jak postępować, aby Najświętsze Serce Jezusa było otoczenie miłością i czcią, a Jego królowanie ogarniało nasze serca każdego dnia.
Ta świątynia to nie tylko obiekt historyczny, ale przede wszystkim miejsce kultu i przemiany wewnętrznej człowieka. Czas tutaj spędzony służył doznaniom estetycznym, ale także był okazją, by wzmocnić swoją wiarę w ciszy i zadumie przed cudownym obrazem Matki Bożej Piaskowej wypowiedzieć najskrytsze intencje.
Po przerwie na posiłek, udaliśmy się do położonej na Sądecczyźnie Boguszy, gdzie stoi kościół parafialny pw. św. Antoniego Padewskiego, niegdyś dawna Cerkiew grecko-katolicka pw. św. Dymitra Męczennika. Bogaty wystrój wnętrza kościoła jest zachowany w stylu cerkiewnym. Nieopodal znajduję się Kościół filialny pw. Najświętszego Zbawiciela zbudowany w okresie międzywojennym. Jego historię przybliżył nam ks. Józef Nowak, rezydent w tej parafii. Mieszkańcy Boguszy własnym wysiłkiem odbudowali, wyremontowali i uposażyli tę świątynie, pięknymi dziełami sztuki. Pełni ona funkcję kościoła pomocniczego w Parafii Bogusza. Proboszczem tej Parafii jest ks. Marian Duda, który kilka lat temu posługiwał w naszej parafii, jako wikary i był również opiekunem Wspólnoty Dzieła Intronizacji NSPJ.
Stamtąd, pełni wrażeń, umocnieni w wierze, radośni udaliśmy się do domu.
Serdeczne podziękowania za sprawowaną Msze świętą, oraz przewodniczenie na szlaku składamy opiekunowi Wspólnoty Księdzu Jakubowi Tokarzowi, a także wszystkim uczestnikom pielgrzymki.
Króluj nam Chryste!
