Katechezy papieskie

Soborowa Konstytucja Lumen gentium ukazuje dwa wymiary „złożonej rzeczywistości” Kościoła: ludzki i boski. Ten pierwszy dotyczy wspólnoty chrześcijan, głoszących Ewangelię i będących znakiem obecności Chrystusa. Natomiast wymiar boski nie polega na idealnej doskonałości jego członków, ale na fakcie, że wspólnota ta jest zrodzona z planu miłości Bożej. Jesteśmy wezwani do budowania Kościoła, czyli Ciała Chrystusa, które jest rzeczywistością zarówno ludzką, jak i boską, przyjmującą grzesznego człowieka i prowadzącą go do Boga.

Rozpoczynamy dziś refleksję nad kolejnym dokumentem soborowym: Konstytucją dogmatyczną Lumen gentium. Ukazuje ona Kościół w świetle dwóch pojęć: misterium i sakrament. Misterium oznacza rzeczywistość, która – choć niegdyś ukryta – została nam objawiona przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. W Swym zbawczym planie Bóg chce zwołać do siebie całą ludzkość, a dokonuje tego przez Kościół, który jest Ciałem Chrystusa i powszechnym sakramentem zbawienia. Jego członkowie stają się znakiem nadziei i pojednania dla rozbitej i podzielonej ludzkości.

Między Słowem Bożym a Kościołem istnieje głęboka i życiodajna więź, o której mówi soborowa Konstytucja Dei Verbum. Kościół jest właściwym miejscem Pisma Świętego, które – wraz ze świętą Tradycją – stanowi najwyższą regułę wiary Kościoła, ukazując Chrystusa i otwierając człowieka na dialog z Bogiem. Kościół strzeże i wyjaśnia Pismo Święte oraz wzywa do czerpania z tego źródła, przede wszystkim w celebracji Eucharystii i pozostałych sakramentów. Pismo Święte w całości odnosi się do Jezusa Chrystusa i głosi Jego zbawczą obecność dla całej ludzkości.

Soborowa Konstytucja Dei Verbum wskazuje, że głównym autorem Pisma Świętego jest sam Bóg, a zarazem ma ono również prawdziwych autorów ludzkich, natchnionych przez Ducha Świętego. Właściwa interpretacja Słowa Bożego musi odbywać się w żywej Tradycji Kościoła. Wymaga też uwzględnienia kontekstu historycznego oraz rodzaju literackiego, jakim się posłużono. Zaniedbanie wymiaru ludzkiego może prowadzić do interpretacji fundamentalistycznych lub czysto duchowych, wypaczających jego znaczenie. Nie można także pomijać boskiego pochodzenia Pisma Świętego, by jego lektura nie stała się wyłącznie analizą tekstu z przeszłości.

Konstytucja dogmatyczna Dei Verbum Soboru Watykańskiego II przypomina, że Jezus objawia Ojca, i włącza nas w relację z Nim. Bóg pokazuje naszą prawdziwą tożsamość: jesteśmy synami w Synu, dziećmi stworzonymi na obraz Słowa, które stało się ciałem. Dzięki integralnemu człowieczeństwu Jezusa Chrystusa możemy poznać prawdę o Bogu Ojcu, o nas samych oraz o świecie, w którym żyjemy. Naszym zadaniem jest postrzeganie i odczuwanie rzeczywistości oczami Jezusa. Dlatego kto widzi Jezusa, widzi także Ojca.

Konstytucja dogmatyczna Dei Verbum Soboru Watykańskiego II przypomina, że Jezus objawia Ojca, i włącza nas w relację z Nim. Bóg pokazuje naszą prawdziwą tożsamość: jesteśmy synami w Synu, dziećmi stworzonymi na obraz Słowa, które stało się ciałem. Dzięki integralnemu człowieczeństwu Jezusa Chrystusa możemy poznać prawdę o Bogu Ojcu, o nas samych oraz o świecie, w którym żyjemy. Naszym zadaniem jest postrzeganie i odczuwanie rzeczywistości oczami Jezusa. Dlatego kto widzi Jezusa, widzi także Ojca.