Niewiasta dzielna, dzień Pański, ewangeliczny talent – trzy tematy dzisiejszej Liturgii Słowa. Ze wskazaniem „niewiasty dzielnej” nie mielibyśmy większego problemu – to nasze Mamy. Gorliwie troszczące się o nas, o dom, jego atmosferę, przeżywające głęboką relację z Bogiem. Z niej i dzięki niej ukształtowała się nasza wiara. Dzień Pański przyjdzie, co do tego jesteśmy przekonani. Niestety nie znamy daty. Wiara podpowiada, że będzie to wyjątkowe spotkanie z Tym, którego z miłością szukamy w codzienności. Talenty to mamy przeróżne i na różne sposoby służymy sobie nimi nawzajem. Prawdą jest, że niektóre „zakopaliśmy” i nie bardzo wiemy, gdzie ich teraz szukać… Po wskazaniu kogo dotyczą obecne w Słowie Bożym tematy, warto zapytać o ich wspólny mianownik. Czy coś łączy te zagadnienia? Odpowiedź idzie w kierunku mnie samego. To we mnie ma ukształtować się osoba tak oddana Bogu i bliźniemu, jak dzielna niewiasta. To ja osobiście powinienem odkrywać talenty otrzymane od Boga, które odkryte rodzą wdzięczność i stanowią zaproszenie do ukazania ich wartości. Wówczas nieznajomość daty dnia Pańskiego nie stanowi żadnej trudności, ponieważ jestem „przygotowany”. I tęsknię za słowem: „wejdź do radości twego pana”…